طور های جوان پسند هم باشه.  همشهری جوانان  به نظر من در امتداد    و ادامه دهنده راه 

ایران جوان و چلچراغ  هستش و به نوعی برای ما که بیشتر ا   خوندن روزنامه و مجله ها رو با  آفتابگردان

شروع کردیم ، یاد آور همون طرز فکر و نوشتن  هستش. همشهری جوان   به نوعی  برای ما مثل یک

نماد و سمبل هست( این رو احتمالا ۲۰ -۳۰ سال بعد  که به بررسی نسل ما می پردازند  بیشتر متوجه

میشید). همشهری جوان  یک مجله شاد و سر زنده و با حال و در عین حال آگاهی دهنده  هست

شاد  بودن مجله علاوه بر صفحات رویداد در هفته که معلوم هست از طرز نوشتن   روان و امروزی

(همون طرز حرف زدن   بچه های نسل سوم و چهارم البته یه کمی  ادبی تر و باکلاس تر) مطالب مجله

  هم معلوم هستش. سر زنده بود و باحال بودن هم  علاوه بر مورد قبلی  از نوع موضوعات  مجله

مثل همین  سبک زندگی مشخص هستش( بعضی از این موضوعات باعث  میشه ادم پیش بعضی از

دوستهاش کم نیاره و حتا اگه  درباره اون چیز  نشنیده و ندیده باشه بتونه  کلی اطلاعات  دست اول  رو

بکنه) یا طرح روی جلد ها که بعضی وقتها حسابی باحال و جذاب میشه و معلومه که کلی سرش فکر

شده که باحال بشه.   آگاهی دهندگی  همشهری جوان  هم از از موضوعات  انتخابی معلومه و علاوه

بر اون از صفحاتی که  داره مثل روزها(برای من که عاشق خوندن کتابهای تاریخی و موضوعات تاریخی

هستم خیلی جذابه)  و صفحه های موفقیت  ،  گالری  و جهان  هم به نوعی آگاهی دهنده هستند

و البته گزارشهای  مجله به مناسبتهای  مختلف. البته همشهری جوان   یک صفحه مخصوص داره که

واقعا خوب و عالی هستش  صفحه بسم الله که واقعا  بعضی وقتها  بدجوری  نوشته و عکسش ادم رو

به فکر فرو می بره...  تمام اینها و خیلی چیزهای دیگه باعث شده که همشهری جوان  مجله محبوب من

باشه. اما واقعیتش یه ترسی در وجود من هست که نکنه به خاطر   ایجاد تغییر در صفحات و به نیت بهتر

شدن مجله ، مجله  دوست داشتنی من  دیگه مثل سابق جذاب  و خوب نباشه. همیشه تغییرات

ناگهانی   باعث از بین رفتن خیلی چیزها توی مجلات و روزنامه های مختلف میشه  و این رو به

به عنوان کسی که چندین ساله مجله ها و روزنامه های مختلف رو خوندم  به شما  توصیه می کنم...

امیدوارم تا سالیان سال  مجله همشهری جوان  رو بخونم و از خوندنش لذت ببرم.